Elektrokardiogram noworodka

Elektrokardiogram noworodkaOcena:

Kurs EKG dla pediatrów. Odcinek 7: Elektrokardiogram noworodka

20.07.2012
dr med. Maciej Pitak, dr med. Beata Załuska-Pitak, prof. dr hab. med. Andrzej Rudziński, Klinika Kardiologii Dziecięcej Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie

Niniejsza część kursu EKG dla pediatrów dotyczy szczególnej grupy pacjentów – noworodków. Zdecydowaliśmy się poświęcić im oddzielny odcinek, gdyż zarówno obraz prawidłowego zapisu i zasady rozpoznawania zaburzeń, jak i spektrum częstych nieprawidłowości istotnie wyróżniają tę grupę wiekową na tle wszystkich pozostałych. Różnice te oraz leżące u ich podłoża przyczyny opisano w odcinku 3. Prawidłowy zapis EKG u noworodków wyraźnie odbiega od zapisu w późniejszych okresach życia, a ponadto u zdrowych noworodków, w zależności od różnych czynników, może mieć różny wygląd (ryc. 1.). Wszystko to sprawia, że interpretacja zapisu prawidłowego u dzieci w pierwszych tygodniach życia jest bardzo trudna.

Technika badania

Część techniczna badania ma w tej grupie wiekowej większe znaczenie niż u starszych dzieci. Zapewnienie noworodkowi komfortowych warunków badania, dokładne umieszczenie elektrod, uniknięcie artefaktów wywołanych ruchami dziecka, drżeniami mięśni i interferencją szybkiego cyklu oddechowego jest bowiem o wiele trudniejsze. Szczególnie ważne jest odpowiednie rozmieszczenie elektrod – niewielka powierzchnia klatki piersiowej sprawia, że trudno jest uniknąć artefaktów wywoływanych stykaniem się sąsiadujących odprowadzeń przedsercowych. Z zasady u noworodków wszystkie pomiary elektrokardiograficzne należy wykonywać ręcznie, ponieważ pomiary automatyczne bardzo często są błędne. Z powodu szybkiego rytmu serca oraz związanych z tym odpowiednio krótszych niż u starszych dzieci poszczególnych części cyklu pracy serca, pomiary muszą być wykonywane bardzo dokładnie, a i tak są obarczone proporcjonalnie większym ryzykiem błędu. Zakres wartości prawidłowych u noworodków w kolejnych tygodniach życia przedstawiono w tabeli. W przeciwieństwie do norm podanych w poprzednich odcinkach, bazuje ona na tabelach Davignona z 1979 roku, a nie na danych opublikowanych przez Rijnbeeka w 2001 roku. Wynika to ze stosunkowo niewielkiej liczby noworodków opisanych w późniejszym opracowaniu.

» Ciąg dalszy dostępny po zalogowaniu dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia.

» Zaloguj się lub przejdź do portalu dla pacjentów.

Krok po kroku

  • Zasady kontynuacji leczenia przeciwkrzepliwego u ciężarnych – krok po kroku
    W kolejnym odcinku cyklu przedstawiono zasady stosowania doustnych leków przeciwkrzepliwych oraz heparyn u pacjentek ciężarnych. Omówiono przygotowanie ciężarnej do porodu oraz zasady prowadzenia porodu u chorej skutecznie leczonej antagonistami witaminy K.
  • Zapobieganie nefropatii pokontrastowej
    Wyniki badań opublikowanych w ciągu ostatnich kilku lat zmieniły nasze spojrzenie na problem nefropatii pokontrastowej. Wydaje się, że znaczenie samego środka kontrastowego w rozwoju ostrego uszkodzenia nerek u chorych poddawanych procedurom obrazowym i zabiegom wewnątrznaczyniowym w kardiologii było dotychczas przeceniane.
  • Postępowanie w ostrym zapaleniu osierdzia
    Ostre zapalenie osierdzia jest rozpoznawane u około 5% pacjentów zgłaszających się na izby przyjęć z powodu niewieńcowego bólu w klatce piersiowej. Dokładna częstość tego schorzenia jest jednak trudna do określenia, ponieważ przypadki o łagodniejszym przebiegu pozostają niewykrywane lub błędnie diagnozowane.

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies