Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies.
Jestem lekarzem Jestem pacjentem

Przerost lewej komory i lewego przedsionka, przerost obu komór i obu przedsionków

Przerost lewej komory i lewego przedsionka, przerost obu komór i obu przedsionkówOcena:

Kurs EKG dla pediatrów. Odcinek 6: Przerost lewej komory i lewego przedsionka, przerost obu komór i obu przedsionków

19.04.2012
dr med. Maciej Pitak, dr med. Elżbieta Olczykowska-Siara, prof. dr hab. med. Andrzej Rudziński, Klinika Kardiologii Dziecięcej Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie

Przerost lewego przedsionka

Lewy przedsionek jest jamą serca położoną najbardziej z tyłu. Jego depolaryzacja rozpoczyna się około 40–60 ms po rozpoczęciu depolaryzacji prawego przedsionka, dlatego lewy przedsionek wpływa na kształt środkowej i końcowej części załamka P. Odzwierciedleniem jego przerostu jest wydłużenie trwania depolaryzacji przedsionków, czyli poszerzenie załamka P. Zwiększenie sił depolaryzacji lewego przedsionka powoduje powstanie dodatkowego dodatniego wychylenia za pierwszym szczytem załamka P. Wysokość tego wychylenia zwykle nie przekracza znacznie pierwszego szczytu załamka, niekiedy jest ono widoczne tylko jako poszerzenie i spłaszczenie szczytu załamka. Najlepiej widać to w odprowadzeniach, w których załamek P jest dobrze widoczny, czyli II i aVF (ryc. 1.).

» Ciąg dalszy dostępny po zalogowaniu dla osób związanych zawodowo z ochroną zdrowia.

» Zaloguj się lub przejdź do portalu dla pacjentów.

Krok po kroku

  • Zasady kontynuacji leczenia przeciwkrzepliwego u ciężarnych – krok po kroku
    W kolejnym odcinku cyklu przedstawiono zasady stosowania doustnych leków przeciwkrzepliwych oraz heparyn u pacjentek ciężarnych. Omówiono przygotowanie ciężarnej do porodu oraz zasady prowadzenia porodu u chorej skutecznie leczonej antagonistami witaminy K.
  • Zapobieganie nefropatii pokontrastowej
    Wyniki badań opublikowanych w ciągu ostatnich kilku lat zmieniły nasze spojrzenie na problem nefropatii pokontrastowej. Wydaje się, że znaczenie samego środka kontrastowego w rozwoju ostrego uszkodzenia nerek u chorych poddawanych procedurom obrazowym i zabiegom wewnątrznaczyniowym w kardiologii było dotychczas przeceniane.
  • Postępowanie w ostrym zapaleniu osierdzia
    Ostre zapalenie osierdzia jest rozpoznawane u około 5% pacjentów zgłaszających się na izby przyjęć z powodu niewieńcowego bólu w klatce piersiowej. Dokładna częstość tego schorzenia jest jednak trudna do określenia, ponieważ przypadki o łagodniejszym przebiegu pozostają niewykrywane lub błędnie diagnozowane.