medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
(...) U pacjentów z ostrym zawałem serca powikłanym wstrząsem kardiogennym mechaniczna rewaskularyzacja daje lepsze wyniki niż leczenie farmakologiczne, niemniej jednak rokowanie u tych chorych jest złe. (...)
(...) W tym wieloośrodkowym, badaniu z podwójnie ślepą próbą i z randomizacją porównano dwa leki przeciwpłytkowe – klopidogrel oraz tikagrelor w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u 18 624 pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym z uniesieniem odcinka ST lub bez niego. (...)
(...) Otamiksaban – bezpośredni inhibitor czynnika Xa, stosowany w średnich dawkach u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym bez uniesienia odcinka ST – powodował istotną statystycznie redukcję częstości wystąpienia pierwotnego punktu końcowego obejmującego zgon z jakiejkolwiek przyczyny (...)
(...) Stosowanie rolofiliny – selektywnego antagonisty receptora angiotensynowego A1, pomimo obiecujących wyników badań pilotażowych nie przyniosło istotnej poprawy funkcji nerek u pacjentów z ostrą niewydolnością serca. (...)
(...) U pacjentów z bezobjawową miażdżycą w czasie 8-letniej obserwacji zastosowanie aspiryny w dawce 100 mg raz na dobę w porównaniu z placebo nie zmniejsza ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych ani ryzyka zgonu. (...)
(...) zastosowanie inhibitorów pompy protonowej (PPI) u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym leczonych przezskórną angioplastyką tętnic wieńcowych, u których stosowano klopidogrel, nie wpłynęło na częstość wystąpienia zgonu z przyczyn sercowo- naczyniowych, zawału serca lub udaru mózgu (...)
(...) Dabigatran – niewymagający monitorowania INR, stosowany doustnie inhibitor trombiny – stanowi alternatywę dla antagonistów witaminy K u pacjentów z migotaniem przedsionków i zwiększonym ryzykiem udaru mózgu. (...)
(...) Praktycznie każdy kardiolog interwencyjny stosuje klopidogrel. Od jutra, po ogłoszeniu wyników naszego badania, będą oni musieli podjąć decyzję: jak to robić? (...)
(...) Irbesartan dodany do standardowego leczenia u pacjentów z migotaniem przedsionków (śr. 69,5 lat) i średnim ciśnieniem tętniczym 138/83 mm Hg w 4-letniej obserwacji w porównaniu z placebo zmniejsza ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca o 14% oraz ryzyko incydentów zatorowych (przejściowy atak niedokrwienny, udar mózgu, zatorowość obwodowa) o 13% przy umiarkowanym zmniejszeniu ciśnienia tętniczego (o 3 mm Hg).
Remodeling lewej komory u pacjentów po zawale serca polega na jej powiększeniu i zmianie geometrii.
