medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Kardiomiopatia związana z sepsą stanowi jedno z kluczowych, a jednocześnie najbardziej niedocenianych powikłań sepsy. W najnowszej publikacji w „Reviews in Cardiovascular Medicine” przedstawiono aktualny stan wiedzy na temat mechanizmów, narzędzi diagnostycznych i potencjalnych strategii leczenia, obejmujących zarówno interwencje hemodynamiczne, jak i terapie celowane.
Pierwsze wytyczne AHA/ACC dotyczące ostrej zatorowości płucnej podkreślają kluczowe znaczenie szybkiego rozpoznania i leczenia.
Podczas Kongresu HFA 2026 uwagę poświęcono m.in. oporności na diuretykiu pacjentów z zaostrzeniem niewydolności serca.
Jedną z grup pacjentów, u których należy zachować szczególną czujność diagnostyczną ATTR, pozostają pacjenci poddawani operacjom cieśni nadgarstka. W prospektywnym badaniu EDUCATE w Wielkiej Brytanii złogi amyloidu stwierdzono u 39% pacjentów.
HCM może się charakteryzować odmiennym przebiegiem klinicznym, przy czym wykazano, że najgorsze rokowanie i częstsze występowanie niewydolności serca występuje u pacjentów z zawężaniem drogi wypływu lewej komory.
Gdyby decydenci dostrzegli realne korzyści leczenia żywieniowego, wiele mogłoby się zmienić. Zasoby są – potrzebna jest decyzja i priorytet – mówi prof. Stanisław Kłęk, specjalista chirurgii i żywienia klinicznego.
Najnowsze wytyczne Association of Anaesthetists oraz British and Irish Hypertension Society dotyczące ciśnienia tętniczego w okresie okołooperacyjnym określają do jakich wartości dążyć, jakie leki stosować i jak postępować do 30. doby po operacji.
Okołooperacyjne uszkodzenie mięśnia sercowego (MINS) to częste, lecz w wielu przypadkach niezauważane powikłanie u pacjentów poddawanych operacjom pozasercowym, które istotnie zwiększa ryzyko zgonu i powikłań sercowo-naczyniowych. W najnowszych wytycznych ESC 2022 podkreśla się konieczność aktywnego monitorowania troponin u pacjentów z grupy o dużym ryzyku, aby umożliwić wczesne wykrycie i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
Większość leków o działaniu wazodylatacyjnym ocenianych w badaniach klinicznych wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe. Dotychczas brakowało jednak jednoznacznych danych wskazujących, czy leki te poprawiają parametry czynnościowe płuc oraz zapobiegają progresji śródmiąższowej choroby płuc związanej z twardziną układową.
Omdlenie jest częstym objawem w praktyce lekarzy rodzinnych. Ocena lekarska w pierwszej kolejności obejmuje: staranne zebranie wywiadu, badanie przedmiotowe z oceną tętna oraz ciśnienia tętniczego, w tym także po 1 i 3 minutach po pionizacji, osłuchiwanie serca, wykonanie zapisu EKG.
