medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U dorosłych z ABI =<0,95 bez klinicznie jawnej choroby sercowo-naczyniowej przyjmowanie ASA nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia zdarzeń wieńcowych, udaru mózgu, zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub konieczności rewaskularyzacji tętnic wieńcowych bądź obwodowych.
U chorych ze zwężeniem tętnicy szyjnej angioplastyka z wszczepieniem stentu, w porównaniu z endarterektomią, wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia okołozabiegowego udaru mózgu oraz z mniejszym ryzykiem zawału serca i uszkodzenia nerwów czaszkowych.
Rehabilitacja kardiologiczna stanowi istotny element leczenia chorych po zawale serca lub po zabiegu rewaskularyzacji wieńcowej. Przyczynia się do zmniejszenia śmiertelności i chorobowości w tej grupie chorych.
Zwiększone stężenie CRP w surowicy wiąże się z większym ryzykiem choroby wieńcowej, udaru niedokrwiennego mózgu oraz zgonu z przyczyn naczyniowych i z przyczyn innych niż naczyniowe.
Jednym z głównych celów leczenia przeciwnadciśnieniowego jest zmniejszenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, czego warunkiem jest odpowiednie obniżenie ciśnienia tętniczego.
W tym przeglądzie sytematycznym zadano pytanie, jakie są korzyści i działania niepożądane związane z zastosowaniem ACEI i ARB (pojedynczo lub w skojarzeniu) u chorych na stabilną chorobę niedokrwienną serca bez niewydolności serca lub z LVEF >40%, otrzymujących standardowe leczenie.
U chorych z kardiomiopatią niedokrwienną lub o innej etiologii i z wydłużonym czasem trwania zespołu QRS (szczególnie >=150 ms), w I lub II klasie NYHA, wszczepienie ICD-CRT zmniejszyło ryzyko zgonu lub zdarzeń związanych z niewydolnością serca.
W tym przeglądzie systematycznym z metaanalizą 4 badań z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy intensywna kontrola glikemii, w porównaniu ze zwykłą kontrolą, u chorych na cukrzycę typu 2 zmniejsza ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Ryzyko zgonu i zawału serca jest zwiększone u chorych na cukrzycę typu 2 i chorobę wieńcową (ChW), w porównaniu z osobami bez cukrzycy.
Antagoniści witaminy K (np. acenokumarol, warfaryna) zmniejszają ryzyko zgonu i udaru mózgu u chorych z migotaniem przedsionków, ale jednocześnie zwiększają ryzyko powikłań krwotocznych.
