medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U chorych z objawową PNS i LVEF =<35% przyjmowanie iwabradyny, w porównaniu z placebo, zmniejszyło ryzyko zgonu z powodu PNS i hospitalizacji, przy częstszym występowaniu objawowej bradykardii i zaburzeń widzenia.
U dorosłych chorych z OZW poddanych PCI stosowanie klopidogrelu w podwójnej dawce, w porównaniu z dawką standardową, zmniejszyło ryzyko zawału serca i zakrzepicy w stencie, ale zwiększyło ryzyko poważnego i mniejszego krwawienia w ciągu 30 dni obserwacji.
Retinopatia cukrzycowa jest jedną z głównych przyczyn ślepoty w krajach rozwiniętych.
Przypuszcza się, że u chorych z AF łagodna kontrola może być równie skuteczna jak kontrola intensywna.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy u chorych z PNS i z niedoborem żelaza dożylna suplementacja żelaza, w porównaniu z placebo, poprawia wydolność fizyczną i jakość życia chorych oraz czy jest bezpieczna.
U osób z zawałem serca, udarem mózgu lub chorobą wieńcową w wywiadach picie 5–10 g alkoholu etylowego dziennie (np. 100–200 ml piwa, 40–80 ml wina) w największym stopniu zmniejszało ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i z przyczyn sercowo-naczyniowych.
U chorych z dyslipidemią fibraty, w porównaniu z placebo, poprawiają profil lipidowy (zmniejszają stężenia cholesterolu całkowitego i triglicerydów oraz zwiększają stężenie cholesterolu HDL; wpływ na stężenie cholesterolu LDL jest mniej stały) i zmniejszają ryzyko zawału serca niezakończonego zgonem, ale nie wpływają na umieralność ogólną.
U chorych z IGT i rozpoznaną ChSN lub czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, uczestniczących w programie modyfikacji stylu życia w celu zmniejszenia ryzyka rozwoju cukrzycy, stosowanie walsartanu w porównaniu z placebo wiązało się z mniejszym ryzykiem rozwoju cukrzycy i częstszym występowaniem objawów niepożądanych związanych z hipotensją.
U chorych na cukrzycę typu 2 obciążonych zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym dodanie fenofibratu do simwastatyny, w porównaniu z monoterapią simwastatyną, nie zmniejszyło ryzyka zgonu ani ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
U chorych na cukrzycę typu 2 obciążonych zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym intensywna kontrola ciśnienia tętniczego (docelowe ciśnienie skurczowe <120 mm Hg), w porównaniu z kontrolą standardową (<140 mm Hg), zmniejszyła ryzyko udaru mózgu, nie wpłynęła istotnie na ryzyko innych zdarzeń sercowo-naczyniowych i wiązała się z częstszym występowaniem poważnych objawów niepożądanych.
